آینده تعامل انسان و کامپیوتر
محاسبات مکانی، رابط‌های مغز-کامپیوتر و هوش مصنوعی محیطی در حال همگرایی هستند و مرز میان اندیشه و عمل را از بین می‌برند.
پایان عصر صفحه‌کلید
دهه‌هاست که صفحه‌کلید و موس تعریف‌کننده نحوه ارتباط انسان با ماشین بوده‌اند. این دوره سریع‌تر از آنچه اکثر مردم تصور می‌کنند به پایان می‌رسد. همگرایی محاسبات مکانی، رابط‌های مغز-کامپیوتر و هوش مصنوعی محیطی به‌آرامی هر فرضی را که درباره ورودی، خروجی و سرعت تفکر داشتیم از نو شکل می‌دهد.
از دیدن تا خواندن ذهن
رابط‌های جدید الگو را تغییر دادند: ناگهان دست‌ها، چشم‌ها و صدای شما به رابط اصلی تبدیل شد. اما این تنها آغاز ماجرا بود. تأخیر بین نیت و عمل به نزدیک صفر می‌رسد.
فلسفه‌ای برای دوران نامرئی
آنچه در آینده می‌آید کمتر درباره سخت‌افزار و بیشتر درباره فلسفه است. وقتی رابط کاربری ناپدید می‌شود، سؤال از «چگونه از ابزارها استفاده کنیم» به «چگونه در کنار آن‌ها فکر کنیم» تغییر می‌کند.
خطر بزرگ: حریم خصوصی ذهن
ریسک‌های اخلاقی به همان اندازه عظیم هستند. چارچوب‌های حریم خصوصی ساخته‌شده برای عصر وب برای دنیای جدید ناکافی هستند.
تاریخ HCI تاریخ صمیمیت فزاینده است. اینکه این صمیمیت به شکوفایی انسانی خدمت می‌کند یا آن را محدود می‌سازد، به تصمیماتی بستگی دارد که همین الان گرفته می‌شوند.
